مشاوره خانواده

انسان سالم،بی مسئله نیست...

دلائل نق زدن خانمها:

 

«چرا دیشب زباله ها رو بیرون نبردی، یادت باشه اونا رو امشب بیرون بذاری. فردا بچه را باید ببری مدرسه، مادرم می خواد بیاد اینجا و تازه هیچی هم توی خونه نداریم و...»


نق زدن رفتاری است که افراد و از جمله زنان انجام می دهند.

 رفتارهایی آشنا که می تواند سردی روابط، دوری، کینه، نفرت و جدایی را موجب شود. زنانی که غر می زنند معمولاً طرف مقابل خود را با بمبارانی از کلمات و جملات مربوط یا نامربوط مواجه می سازند به طوری که وی حوصله اش سر می رود و حتی ممکن است به مرحله ای برسد که توان شنیدن آنها را نداشته باشد و به صورت پرخاشگری، کناره گیری و یا حتی دعوا واکنش نشان دهد.


بسیاری از مردان در مراجعه به مراکز مشاوره، علل مشکلات خود را رفتارهایی مثل نق زدن همسر بیان می کنند. به نظر می رسد این مسأله یکی از دغدغه های زندگی خیلی از خانواده ها باشد. به راستی چرا زنان نق می زنند؟ شاید دلیل این رفتار در بسیاری از موارد «نیاز به توجه» داشته باشد.


تحقیقات نشان داده است که زنان خانه دار بیش از زنان شاغل این رفتار را از خود نشان می دهند زیرا اکثر آنها صبح تا شب درگیر کارهایی نظیر مراقبت از فرزندان، پخت و پز، نظافت خانه، خرید و رسیدن به درس و مشق بچه ها هستند تا بتوانند اسباب آسایش همسر و فرزندان را فراهم کنند و رضایت آنان را به دست آورند. در نتیجه یک زن خانه دار برای کاری که انجام می دهد نیاز به دریافت دستمزدی دارد که فقط مادی نیست. به عنوان مثال یک تشکر ساده، یک شاخه گل و یا یک کمک جزیی از جانب همسر یا فرزندان - امری که بیشتر مردان از آن غافلند - می تواند تأثیر بسزایی داشته باشد.
شاید به نظرتان این کار بسیار ساده و پیش پا افتاده به نظر رسد اما مطمئن باشید که نتایج بسیار خوبی به دنبال دارد.


جالب است بدانید یکی از ویژگیهای مردان، علاقه به چیزهای پیچیده است. آنها همیشه به دنبال حل کردن مشکلات خود و دیگران هستند. به نظر می رسد این امر سبب می شود تا بسیاری از آنها از روشهای ساده غافل شوند و در زندگی خانوادگی نیز بسیاری از رفتارها و کارهای ساده ای که می تواند به بهبود روابط زناشویی و خانوادگی کمک کنند را درک نکنند.


● مردان بدانند که...


مردان باید بدانند که در نق زدن زنها، آنها نیز مقصرند. درک این امر به آنها کمک خواهد کرد تا در قبال این رفتار زنان همواره حق را به جانب خودشان نداده بلکه رفتاری مناسب از خود بروز دهند.
از طرفی نق زدن زن می تواند مؤید این مسأله باشد که موضوعی وی را آزار می دهد. مرد باید این را نشانه ای بداند که یک جای کار می لنگد و احتمالاً اتفاقی افتاده که باعث ناراحتی زن شده است. پس اگر این مسأله شناسایی نشود می تواند تداوم رفتار زن و در نهایت دلسردی در روابط، احساس کینه و نفرت و دوری هر چه بیشتر را به دنبال داشته باشد. بنابراین مرد به جای اینکه از نق زدن زن فرار کند بهتر است با صبر و حوصله و به دور از ناراحتی و عصبانیت منشأ و دلیل رفتار زن را بیابد. گاهی نیز ممکن است این امر ناشی از نیاز به صحبت کردن، مورد توجه و قدردانی قرار گرفتن، خستگی از کار خانه و اذیت فرزندان و یا یک سوء تفاهم ساده باشد.


● سر نخ کجاست؟


کارشناسان معتقدند؛ نق زدن، به یک تفاوت مهم و اساسی بین زن و مرد بر می گردد یعنی تفاوت در تکلم و ارتباط کلامی که ناشی از تفاوت در مغز آنهاست.


بافت عصبی که ارتباط بین دو نیمکره مغز را ایجاد می کند در مردان به طور متوسط حدود ۱۰ درصد نازکتر است و حدود ۳۰ درصد ارتباط کمتری را بین دو نیمکره برقرار می کند.

 این امر سبب می شود که زنان بتوانند از هر دو نیمکره مغز خود استفاده بیشتری ببرند و به این دلیل نسبت به مردان حاضر جوابترند، زودتر تکلم را فرا می گیرند و یا همراه با آن می توانند کارهای دیگری را انجام دهند.

 مثلاً هم با تلفن حرف بزنند، هم تلویزیون تماشا کنند، همزمان مراقب فرزند خردسال خود باشند و حتی آشپزی کنند. اما مردان دیرتر تکلم را فرا می گیرند، کلمات کمتری بر زبان می رانند و در صورت انجام چند کار اغلب یک کار را به درستی انجام می دهند. به عبارتی زنان چند کاناله و مردان یک کاناله هستند.

زنان روزانه حدود ۶ تا ۸ هزار کلمه و مردان ۲ تا ۴ هزار کلمه سخن می گویند. آگاهی از این تفاوتها می تواند در برقراری ارتباط صحیح یاری بخش باشد. چگونه؟ چنانچه شما (زنان) می خواهید به نق نقو بودن متهم نشوید و کانون گرم خانواده خود را با جروبحثهای بی فایده و نامربوط به زمستانی سرد تبدیل نکنید و شما مردان نیز می خواهید از این رفتار زنان رهایی یابید بهتر است به این نکات توجه کنید:


۱) هنگام صحبت با مردان از یک کانال وارد شوید.

 به عنوان مثال در صورتی که از یک رفتار همسرتان ناراحت هستید فقط در مورد یک رفتارش سخن بگویید نه چند رفتار. زیرا انتقاد همزمان در مورد چند رفتار، سبب بروز حالت دفاعی در مردان می شود. در نتیجه همسرتان کل شخصیت خود را در معرض تهدید و زیر سؤال رفتن می بیند. از طرف دیگر با توجه به طبیعت مردانه همسرتان دوست دارد فردی مفید باشد و با کارهایی که انجام می دهد احساس ارزش و قدرت کند. به همین دلیل با انتقادتان از چند رفتار وی،احساس حقارت و بی ارزشی کرده و شما را به قدرناشناسی متهم می کند. پس صحبت شما نه تنها برای خودتان سودی ندارد بلکه اسباب رنجش شوهرتان نیز می شود.


۲) همزمان با صحبت یا انتقاد کردن کار دیگری انجام ندهید، مثلاً هنگام ظرف شستن و یا جارو کردن از مرد انتقاد نکنید.

به خاطر داشته باشید که مردان قدرت تمرکز بر چند کار را ندارند، پس بهتر است به جای نق زدن و پیچیدن به پر و پای همسرتان، منظور خود را به صراحت بیان کنید. این کار به برآورده شدن خواسته هایتان کمک می کند. ضمن اینکه به یاد داشته باشید مردان متوجه بهانه جویی های غیرمستقیم و کنایه های زنان نمی شوند.


۳) زمان و موقعیت مرد و زن برای آغاز گفتگو نیز بسیار مهم است.

 به طور حتم انتقاد کردن از مردی که تازه از سر کار برگشته و خسته به نظر می رسد امری اشتباه است و زن را به خواسته اش، هر چند منطقی باشد نمی رساند.


۴) اکثر مردان گمان می کنند که نق زدن زنها به دلیل کمبودهای مادی است .

به همین دلیل هم هر چه زن بیشتر شکوه و شکایت کند مرد وقت بیشتری را به کار در بیرون برای دستیابی به درآمد اختصاص می دهد و زن هم بیشتر احساس تنهایی، نبود حمایت روحی و کمبود عاطفی می کند. در نتیجه این زنجیره اشتباه همچنان ادامه می یابد.

 
راه حل رسیدن به یک تفاهم منطقی و اصولی در این زمینه، آن است که زن، همسرش را بعد از آمدن به خانه، مدتی تنها بگذارد و اسباب راحتی او را فراهم آورد تا مرد بتواند نیروی از دست رفته را باز یابد. مردان نیز باید نیاز زن را به درد دل کردن و طرح مسایل یا مشکلات روزانه درک کنند و زمانی را پس از استراحت به گفتگوی دوجانبه اختصاص دهند. در صورتی که به دلیلی نمی توانند به صحبتهای همسر گوش کنند، با لحنی صریح ولی مؤدبانه و همراه با محبت بگویند که فعلاً نمی توانند به صحبتهایش گوش دهند ولی در اولین فرصت این کار را خواهند کرد. یادمان نرود که زنها با صحبت کردن همه غمها و اضطرابهایشان را فراموش می کنند و سبک می شوند. این نکته ای است که مردان کمتر به آن توجه می کنند.


۵) زنان برای تأثیرگذاری بیشتر بر مردان، بهتر است به جای «تو» از کلمه «من» استفاده کنند.


به عنوان مثال به جای اینکه بگویند «تو به من بی توجهی» یا «تو منو درک نمی کنی» و یا «تو همه مسؤولیتها را به دوش من گذاشتی» بگویند «احساس می کنم مثل قبل به من توجه نمی کنی»، «من احساس می کنم منو درک نمی کنی»، «من حس می کنم در انجام کارها تنها مانده ام» ... این نوع گویش حالت دفاعی کمتری را در مرد ایجاد کرده، زمینه را برای صحبت صمیمانه تر برای رفع مشکلات آماده می کند.


۶) گاهی زنان از غر زدن به عنوان ابزاری برای رفع دلواپسی های خود استفاده می کنند.

به عنوان مثال می گویند: «ببین، یادت نره امروز حتماً خرید کنی این چندمین باره که دارم می گم!» در حالی که ممکن است قبلاً فقط یک بار این مسأله را با همسرشان مطرح کرده باشند همین اغراق کردن می تواند موجب اختلاف شود. در حالی که بهتر است بگویند: «می دونم سرت خیلی شلوغه، اما اگه آمدی سر راهت یکی دو قلم جنس رو هم بگیر. مطمئنم که فراموش نمی کنی».


۷) زنان اغلب دوست دارند به حرفهای آنها گوش داده شود نه اینکه راه حلی ارایه شود.

 در حالی که مردان به حکم طبیعت خود، برای همه مشکلات و مسایل درصدد پیدا کردن راه حل هستند. در نتیجه برای مسایل مطرح شده توسط همسرشان فوراً راه حل می دهند و انتظار دارند به آن عمل و از آنها قدردانی و تشکر شود.


البته گاهی مقصود زنان از طرح موضوعی با شوهر، دریافت همفکری و راه حل مناسب است نه گوش کردن یا همدردی. به همین دلیل هم زنان باید قبل از صحبت کردن با همسرشان به او بگویند که فقط از او انتظار شنیدن دارند یا راه حل می خواهند.


۸) یادمان باشد که نق زدن نه تنها به ایجاد رابطه بهتر و تفاهم عمیق تر در زندگی هیچ کمکی نمی کند.

 بلکه آرامش را از همه سلب و لحظه های شاد و شیرین را به کامشان تلخ می کند پس بهتر است راههای رسیدن به درک متقابل توسط هر دو نفر (زن و شوهر) آموخته و به آن عمل شود.


 

+   مشاوره خانواده ; ۱٠:٠۸ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٠/٦/۱۱

design by macromediax ; Powered by PersianBlog.ir