مشاوره خانواده

انسان سالم،بی مسئله نیست...

آشنایی با آثار همدلی:

آثار مثبت همدلی:

- عامل پیشگیری بسیاری از رفتارهای ناخوشایند می ‌شود.
- در طرفین احساس خوشایند و مثبت به ‌وجود می ‌آورد.
- فرد را از احساس تنهایی نجات می ‌دهد.
- موجب اخذ تصمیم های صحیح ‌تر می ‌شود.
- از بسیاری تعارض ‌ها و سوء تفاهم ها جلوگیری می‌ کند.
- همدلی به جا و مناسب موجب تعدیل و اصلاح شناخت، احساس و رفتار می ‌شود.
- در تحکیم روابط همسران می ‌تواند نقش مهمی داشته باشد.
- احساس آرامش و قوی ادراک فرد را افزایش می ‌دهد.
- موجب اعتماد به نفس می ‌شود.
- زمینه شناخت بهتر و بیشتر از همسر را فراهم می ‌آورد.
- روابط خانوادگی و اجتماعی را بهبود می‌ بخشد.
- امنیت روانی و آسایش خاطر را تقویت می ‌نماید.
- میل به شرکت در فعالیت های گروهی را افزایش می دهد.
- بیان احساس های خود و درک احساس‌ های همسر را آسان ‌تر می‌ کند.


زمینه ‌های بروز رفتار همدلانه:

 این ویژگی و مفاهیم عبارتند از:


الف)‌ دوست داشتنی شدن.


ب) دوست داشتن افراد خانواده.


پ) تحمل افراد خانواده با دیدگاه‌ های مختلف و گاهی مخالف.


ت) روابط بین فردی بدون پرخاشگری و یا با حداقل پرخاشگری.


ث) احترام قایل شدن برای همسر و فرزندان.


ج) گوش کردن فعال مخاطب.


همدلی یک نوع خصوصیت ویژه انسان ‌هاست. چون انسان‌ ها در اجتماع به دنیا می ‌آیند و با هم زندگی می‌ کنند و بزرگ می ‌شوند، برای هم دیگر ارزش حیاتی قایلند و نسبت به یکدیگر نگران می‌ شوند و رفتار همدلانه از خود نشان می‌ دهند.

 رفتار همدلی بر اساس شرطی ‌سازی اولیه شکل می‌ گیرد و انسان ‌ها از رفتارها و عکس‌العمل‌‌های همسر و دیگران همدلی را می ‌آموزد. رفتار همدلی می‌ تواند به موقعیت و تجربه خود آنان بستگی داشته باشد، یعنی هر چه زوجین همدلی بیشتری را تجربه کرده باشند، احتمال واکنش رفتار فعالانه در آن‌ ها بیشتر خواهد بود. همدلی می ‌تواند متناسب با میزان نزدیک بودن از لحاظ خانوادگی و روابط صمیمانه افراد، شکل متفاوت به خود بگیرد، اغلب نسبت به نزدیکان خود رفتارهای همدلانه بیشتری نشان می ‌دهند و خود را از نظر احساسی جای افراد خانواده خود قرار می‌ دهند.

 تشویق رفتارهای همدلانه از طرف همسر می ‌تواند احتمال بروز آن را در موقعیت ‌های مشابه افزایش دهد. فرد با آموزش شناخت و درک احساس‌ های خود و همسر و تفسیر موقعیت ‌ها قادر خواهد بود رفتار همدلانه را از خود نشان دهد. گاهی علت بروز رفتار همدلانه می ‌تواند دوری کردن از یک حالت روحی منفی و ناخوشایند باشد.

 

 

راهکارهای تقویت همدلی:

شنونده خوب بودن: در ارتباط با همسر و فرزندان به آن‌ ها فرصت دهید تا احساس ‌های خود را به ‌راحتی بیان کنند، در واقع اصل مهم همدلی شنونده خوب بودن است. به سخنان طرف مقابل کاملاً گوش داده و به او اطمینان دهید که سعی دارید مانند او به مشکل نگاه کنید.

بیان احساس: هنگام بروز مشکل، احساس ‌های خود را با همسر در میان بگذارید. هنگام همدلی، احساس ‌های خود را شمرده بیان کنید تا طرف مقابل احساس آرامش بیشتری بنماید.

خودآگاهی و خودشناسی بیشتر: چون همدلی بر پایه خود آگاهی و خودشناسی است، هر چه بیشتر نسبت به احساس ‌های خودمان آگاهی داشته باشید بهتر می‌ توانید احساس ‌های افراد دیگر خانواده را درک نمایید.

تقویت روابط سایر افراد خانواده با هم: اطرافیان خود را به خاطر رفتارهای همدلانه‌شان تشویق کنید. برای این که همدلی اعضای خانواده تقویت شود، بهتر است به ارتباط‌ های عاطفی سایر افراد خانواده با هم بیشتر توجه شود. با برقراری روابط صمیمانه در خانواده، روحیه همدلی اعضای خانواده را تقویت کنید.

پایداری در همدلی: در ابتدای شروع همدلی ممکن است قدری مقاومت به‌ ویژه از سوی نوجوانان وجود داشته باشد، به ‌ویژه هنگامی که روابط دلسرد کننده و بدون احساس بوده است. در برابر افرادی که موجب دلسردی می ‌شوند و یا احساس ‌های همدلانه‌ را جدی نمی‌ گیرند، مقاومت کنید. ممکن است قدری زمان لازم باشد تا طرف مقابل روابط نامناسب قبلی را کنار بزند و بتواند وارد یک رابطه همدلانه شود.

توجه همدلان به نوجوانان: به اواخر دوران کودکی که پیشرفته ‌ترین سطوح همدلی پدیدار می‌ شود، بیشتر توجه کنید. در اواخر نوجوانی و اوایل نوجوانی به دلیل حساسیت عاطفی نوجوانان آنان احتیاج به رفتار همدلانه بیشتری دارند. سعی کنید در کنار آموزش‌ های لازم در برخورد با شرایط مختلف اجتماعی و خانوادگی رفتاری همدلانه داشته باشید.

استفاده از تجربه‌ های قبلی: تجارب مشابه گذشته کمک می‌ کند تا موقعیت و احساس‌ های طرف مقابل را بهتر درک کنید. با یادآوری تجارب مشابهی که داشته‌اید، در درک احساس ‌های همدلانه همسر موفق‌تر عمل خواهید کرد.

صادق بودن: تظاهر به همدلی نکنید و به احساس ‌های همسر لطمه نزنید. نقش بازی کردن یا استفاده ابزاری برای رسیدن به هدف ‌های خود از رفتار همدلانه موجب دلسردی و بی‌ اعتمادی می‌ شود هرگز از همدلی برای این مقاصد استفاده نکنید.

توجه و درک زبان بدن: به غیر روابط کلامی ما انسان ‌ها با زبان تن نیز با هم ارتباط برقرار می‌ کنیم. این زبان که با انواع و اقسام حرکت‌ های بدنی و چهره‌ای همراه است می ‌تواند پیام‌ های را انتقال دهد. در زمان همدلی به حالت‌ های چهره و حرکات طرف مقابل(زبان بدن) توجه کنید.

احترام گذاردن: با درک احساس‌ های طرف مقابل به او بفهمانید که برایش اهمیت و ارزش و احترام قایل هستید.

قرار دادن خود به ‌جای او: در ارتباط با همسر، قبل از اقدام به هر عملی، لحظه‌ای هم که شده خود را به جای او قرار دهید. هر قدر حس همدلی را در خود تقویت کنید، به همان میزان اصول اخلاقی را رعایت نموده‌اید.

روشن کردن مرزهای همدلی: متوجه باشید که همدلی از سوی دوستان دارای حد و اندازه‌ای است، افراط در آن امکان سوء استفاده را فراهم کند.

پرهیز از مقایسه: در همدلی با همسر از مقایسه کردن خود داری کنید، چون ممکن است به احساس ‌های پر امید آن ‌ها لطمه وارد شود.

پرهیز از بهتر بودن: دستور دادن، قضاوت کردن، نصیحت کردن و سرزنش کردن که نشان دهنده و القاء کننده وضعیت بالاتر و اندیشه بهتر شما نسبت به همسر و سایر افراد خانواده است، احساس همدلی را از بین می‌برد، به ‌طور جدی از این موارد پرهیز کنید.

 

در همدلی همسر و فرزندان، آن‌ ها را مقصر ندانید و سرزنش نکنید.

 

 

در همدلی راه حل ارایه ندهید چون طرف مقابل دلش می‌ خواهد فقط ناراحتی خود را با کسی در میان بگذارد و از جانب او درک شود.


در همدلی برای طرف مقابل دلسوزی یا ترحم نکنید.

 مشکل ‌های همسر را کوچک و بی ‌ارزش ندانید.

مشکل ‌های همسر را بیش از حد بزرگ جلوه ندهید.

 در همدلی احساس ‌ها و حالت ‌های روانی همسر را درک کنید.

+   مشاوره خانواده ; ٩:٤۳ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٠/۳/۱

design by macromediax ; Powered by PersianBlog.ir