مشاوره خانواده

انسان سالم،بی مسئله نیست...

نچه باعث مى شود ما شاد نباشیم:

شادی وضعیتی ضد و نقیض و دوگانه دارد: هر چه بیشتر به آن می رسیم، بیشتر از دستمان خارج می شود. اگر الان خوشحالید، این سؤال را از خودتان بپرسید: آیا فردا هم همین اندازه خوشحالم؟ قطعاً نمی توانید پاسخ محکم و مطمئنی را به این سؤال بدهید. اما واقعاً چرا خوشحال نیستیم؟ آیا در جاهایی دنبال شادی می گیردیم که نباید بگردیم؟ شادی کجاست؟ شادی در این است که هر چه می خواهیم به دست بیاوریم؟ بعضی ها معتقدند شادی مثل عاشق شدن است و خودش بک باره اتفاق می افتد. حتی اگر حرف این آدم ها درست باشد، باز هم برای شاد بودن و شادتر شدن باید کارهایی کرد و خلاصه اینکه شاد بودن و شاد نبودن، دست خود آدم هاست.

موانع شادی عبارتند از:

مانع اول: تجملات زندگی.

چاره اول: ساده زندگی کنید.

 هر چه تجمل زندگی بیشتر شود، شادی دورتر می شود.   درست است که زندگی مدرن با وسایل مجهز و به روز سطح زندگی آدم ها را بالا برده است اما برای این موضوع هزینه زیاد و سنگینی هم از ما گرفته است.آدم ها معمولاً کیفیت زندگی و استاندارد زندگی را با هم تلفیق می کنند و ارتباط بین او دو را از بین می برند چون کیفیت زندگی به رضایت و شادکامی افراد از زندگی بستگی دارد و این سوای استاندارد زندگی است. پس هر زندگی به به استاندارد خاصی رسید، الزاماً با کیفیت نیست. وقتی آدم ها ساده زندگی کنند، در طول روز وقت بیشتری دارند تا روی کیفیت زندگی خود متمرکز شوند و به این ترتیب شادی آنها بیشتر می شود.

مانع دوم: سرعت زندگی.

چاره دوم: از سرعت خود بکاهید.

در زندگی مدرن امروزه آدم ها همه در حال دو هستند و مدام می دوند. این دوندگی های دایمی تنشی مداوم ایجاد می کند که روح و روان آدم ها را به بند می کشد و به همین دلیل لازم است فقط چند دقیقه در روز این دوندگی را متوقف کرده و باتری خود را دوباره شارژ کنید. این کار باعث می شود احساس شادی پیدا کنید. در این شارژ مجدد هر کاری می توان کرد که به تمایل خودتان بستگی دارد: مدیتیشن، سکوت مطلق، دعا و نیایش و... بهترین زمان برای شارژ مجدد، صبح هاست. مطمئن باشید با حذف آن، زندگی شما در توفان تنش ها از کنترل خارج می شود. اگر در طول روز کاملاً جذب کارها و امور زندگی تان می شوید و اصلاً به روح و احساستان فکر نمی کنید، هر روز چند دقیقه در مکانی ساکت بنشینید و ذهن تان را روی نفس کشیدن تان متمرکز کنید و هر وقت ذهن تان به سمت موضوعی دیگر منحرف شد،دوباره آنرا به سمت تنفس تان برگردانید. در این فرآیند یاد می گیرید آنچه را که ذهن تان می گوید مشاهده کرده و به عبارتی به حرف دل و ذهن تان گوش کنید.

مانع سوم: منفی گرایی.

چاره سوم: قدرشناس تر باشید.

زندگی فقط به فردی نمی گویند که پشت میله های آهنی گرفتار شده. اتفاقاً تحمل این رندان راحت تر از زندانی است که خیلی ها در درون خود ایجاد کرده اند: زندان وابستگی ها، عصبانیت، افسردگی، غرور و... بعضی ها فکر می کنند این یک گزافه گویی است اما افکاری که حالت منفی و اجبار دارند، ماهیتی عجیب دارند: آدم ها ناخودآگاه دو دستی به آن می چسبند! اینکه چطور به موضوعات مختلف نگاه می کنید و روشی که برای تجربه دنیا انتخاب کرده اید ارتباطی قوی با مثبت اندیشی دارد. شما از طریق حس ها و ذهن تان با دنیا تعامل برقرار می کنید. اگر راهی پیدا کنید تا همیشه در جریان ورودی های حس های خود قرار بگیرید، آن وقت معلوم می شود چگونه دنیا را تجربه می کنید. شاید در تفکرات و فرهنگ خیلی از ما، اینکه آدم ها عصبانی، افسرده یا منزوی باشند عادی به نظر برسد. اما دامنه فکری آدم ها دست خودشان است و خودشان می دانند تا کجا و چگونه آن را گسترش دهند. به عنوان مثلا اگر شما باور داشته باشید، رئیس بداخلاق، پدر بی فکر یا مادر بی مسوولیت شما علت اصلی رنج و ناراحتی تان است، خودتان دست هایتان را می بندید و احتمال دارد در این افکار مسموم مداوم، زند انیش شوید. در حالی که شادی در این است که از افکار منفی دست کشیده و از آن خلاص شوید. وقتی بدانید که فقط خودتان می توانید اوضاع را تغییر دهید؛ جرأت پیدا کرده و به درون تان توجه کرده و مسوولیت افکارتان را به عهده می گیرد. موضوعاتی را که نمی توانید کاری برایشان انجام دهید دور بیندازید و به آنچه تغییر یافتنی است، فکر کنید. برای مقابله با منفی گرایی و افزایش شادی؛ اولین گام تمرین قدرشناسی و سپاسگزاری است. آدم ها یک نقطه تنظیم خاصی برای شادی دارند که تحت تأثیر ژنتیکی هم هستم آدم هایی که قدرشناسی و سپاسگزاری را تمرین می کنند، این نقطه تنظیم را تا 25 درصد بالاتر می برند و خوش بین تر هستند.

مانع چهارم: ناامیدى.

چاره چهارم: با امید زندگی کنید.

هیچ مدرکی نشان نداده است که جایی، امید به ضرر آدمیزاد تمام شده باشد. این جمله ای است که دکتر فلدمن، پروفسور مشاوره روان شناسی دانشگاه کالیفرنیا می گوید. او معتقد است امید به طرز عجیبی باعث افزایش شادی مردم می شود. البته امید واهی اصلاً توصیه نمی شود. مثلاً وقتی عزیزی رو به مراحل نهایی یکی بیماری صعب العلاج است، انکار مرگ عن قریب او امیدواری محسوب نمی شود. دکتر فلدمن معتقد است سه جزء ضروری برای پرورش امید وجود دارد: داشتن هدف، برنامه ریزی و انگیره براش دستیابی به هدف. افراد موفق هیچ وقت خودشان را سرزنش نکرده اند بلکه با رسیدن به هر مانع از خود پرسیده اند: حالا چه باید کرد؟ این افراد تحمل بالایی در مواجهه با درد و رنج دارند و از رفتارهای سالم و پیشرفت دهنده استفاده می کنند. به این دلیل احتمال افسردگی، اضطراب و بیماری قلبی در آنها کم است. تصویه می شود هدفمند باشید و حتی در راه رسیدن به هدف، آرزو و تخیلات خود را هم پرورش دهید چون شما را به شادی نزدیک تر می کند.

مانع پیجم: اندوه سرکوب گر.

چاره پنجم: واقعیت را لمس کنید.

داشتن دیدگاهی مثبت نسبت به زندگی به این معنا نیست که هیچ وقت به خودتان اجازه ناراحت و اندوهگین شدن ندهید. حتی طبق نظر دکتر جیمز دوت، مجری مرکز آموزشی تحقیقاتی نوع دوستی و بشردوستی، دانشگاه استانفورد، اگر والدین سعی کنند که اصلاً امید فرزندانشان با به هم نزنند و یا نگذارند هیچ غم و غصه ای به فرزندشان وارد شود، در اصل تأثیر معکوسی گذاشته و نتیجه عکس به دست می آورند. به نظر او، بعضی رنج ها و ناراحتی هاست که از انسان فردی کامل می سازد و به او فرصت می دهد با شرایط مختلف آشنا و مأنوس شده و در زندگی حرکتی رو به جلو داشته باشاد.وقتی با دیدگاه منفی، دایم اندوه را در دل و ذهن خود راه می دهید، عواطف مثبت به تدریج از شما دور شده و راه برای ورود اضطراب و افسردگی باز می ماند. دکتر اشپیگل معتقد است وقتی راه خروجی برای غم و اندوه و درماندگی پیدا می کنید، تا حدی می توانید روی خود کنترل داشته باشید. با تخلیه مناسب غم و اندوه می توان اضطراب و افسردگی که سراسر وجود را فرا گرفته به احساساتی هدفمند تبدیل کرد و بعد راه حل های ویژه ای برای علت آنها پیدا کرد.

مانع ششم: خودمحوری.

چاره ششم: با دیگران مهربان تر باشید .

شادی مثل یک ویروس می تواند از طریق شبکه های اجتماعی گسترش پیدا کند. متأسفانه بسیاری از مردم در دنیای مدرن و شلوغ امروز، وقت زیادی را به تنهایی می گذرانند و به همین دلیل با محدود شدن روابط و شبکه های اجتماعی، خودشان را از این جریان مسری مثبت، محروم می کنند. هر چه خود محورتر و منزوی تر باشد، دنیای شما کوچک تر می شود؛ واقع بینی شما کمتر شده و تمام این مسایل یک حلقه معیوب ایجاد می کند. با این رویه نسبت به نیاز سایرین بی توجه و فراموشکار می شوید. دنیای شما کوچک تر و کوچک تر شده و نمی توانید بیرون از وجود خودتان را ببینید. در عوض، با استفاده از یک عدسی با زوایای گسترده، ارتباطاتی را که قبلاً نمی دیدید به راحتی حس می کنید و متوجه می شوید که دیگران هم مثل شما خوشبختی و بدبختی های متعدد دارند و به عبارتی فقط شما نیستید که از مشکلات رنج می برید بلکه رنج و انده موضوعی است که برای تمام جهانیان وجود دارد. با این ارتباطات است که متوجه می شوید چالش و فراز و نشیب در زندگی همه وجود دارد. بنابراین ملحق شدن به سایرین در این سفر طول و دراز و پر از فراز و نشیب تا حدی برایتان آرامش و شادی به همراه می آو.رد. بهترین راه مستقیم برای برقراری ارتباط با سایرین، مهربانی، شفقت و توجه به سایر انسان هاست. 

+   مشاوره خانواده ; ٩:۳٢ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٠/۱٠/۱٥

design by macromediax ; Powered by PersianBlog.ir